Op de Randmeren

Gepubliceerd op 8 september 2023 om 22:05

Het is een goede beslissing geweest om het weekeind in Ossenzijl te blijven. Maandagochtend bijtijds maken we los en varen door de Kalenbergergracht. Heerlijk rustig en zo de tijd om te genieten en komen niet in de problemen door talloze kleine vaartuigen. Even boodschappen halen in Blokzijl en het museum bekijken. Door maar weer en we gaan op het Zwarte Water op de spudpaal liggen bij het Vogeleiland. We krijgen als cadeau een mooie zonsondergang en een concert van vogelgeluiden. De volgende dag lijkt het ons leuk om naar Elburg te gaan. Frans belt met de havenmeester, maar wat een pech, komend weekeind zijn de Botterdagen en de haven loopt vol met Botters. Buiten Elburg kunnen we de spudpaal laten zakken en we gooien de kano het water in en kanoën door het havenkanaal naar de oude haven. We mogen in een hoekje vastmaken en gaan het stadje bekijken. Wat is het hier leuk. Bij de Botterwerf kijken we rond en spreken met een vrijwilliger, een aardige man en een leuk contact is gelegd. Nog een ijsje om energie op te doen om door de hitte terug te kanoën naar de Talisman. Woon je in de buurt het is een aanrader om het weekeind naar Elburg te gaan.

Als volgende stop hebben we Harderwijk in gedachten. We hebben begrepen dat de havens langs de Randmeren graag meer historisch erfgoed ontvangen. Frans belt weer met de havenmeester en het loopt niet echt soepel. Eventueel bij een fietsboot langszij en bel nog maar als je er bent. Zo gezegd, zo gedaan en we mogen helemaal achteraan bij een loos terrein liggen en moeten maar zien hoe we vastmaken. Tussen het struikgewas vinden we één bolder die schuin in de grond staat en met wat ploeteren krijgen we een touw om een balk heen. De struiken duwen de horren bijna naar binnen, maar geven dan wel weer schaduw. Over de rand van de haven kunnen we het terrein aflopen en de stad gaan bekijken. Heel leuk met oude gebouwen, een stadsmuur en een museum met een tentoonstelling over Jan van Haasteren. Terug aan boord komt  er nog een fietsboot (dit zijn oude vrachtschepen omgebouwd tot passagiersschip. De gasten fietsen overdag naar de volgende bestemming en het schip vaart daar naar toe. Neemt de gasten en de fietsen aan boord en hebben een gezellige avond. Volgende dag gaan de fietsen en de gasten weer de wal op en fietsen verder). Het schip past net niet tussen de voorburen en ons in. Frans zegt bereid te zijn een eindje naar achter te verhalen en de spudpaal te zetten (dit mag eigenlijk niet in deze haven) op deze manier is de schipper geholpen en kunnen de gasten weer aan boord. Jammer van de generator van de fietsboot die de hele tijd voor onze kop draait.  Op onze deur vinden we een briefje van de havenmeester dat we niet aan boord waren, maar dat we bij het havenkantoor kunnen komen betalen. We verschieten van kleur als we de prijs lezen. Twee euro vierendertig per meter , pff, reken maar uit. Ja zo wil ik ook wel het erfgoed binnen hebben. Zeven en twintig en een halve meter en een plek die bijna niet begaanbaar is. Geen elektra of iets. Dat gaat dus niet gebeuren. We hadden in het blad van de vereniging gelezen dat de kosten anderhalve euro per meter waren en dat er voor het erfgoed iets geregeld zal worden. Nou drie meter eraf… Frans duidelijk niet gelukkig en de havenmeester gaf eerlijk toe dat het plekje allerbelabberst was en zo kwamen ze bij vijftien meter tot elkaar. Nog een prak geld dus. Mensen bedenk even wat je wilt als je richting Harderwijk vaart.

We varen verder over de Randmeren en we zitten ons af te vragen wanneer we hier toch voor het laatst waren. Er is zoveel veranderd. We zoeken het op en in 2008 waren we hier voor de laatste keer. Best lang geleden. Voorbij Nijkerk zien we een oud stoomgemaal. Er is een steiger bij en dan snap je het wel Frans wil gaan kijken. (ik ook hoor, haha) we maken vast en lopen naar het gemaal. Er hangt een brief op dat zaterdag met Monumentendag een oude ambachtenmarkt wordt gehouden. Wij naar binnen en zoeken de beheerder en hij vindt het leuk als we zaterdag gaan zeilnaaien en als beloning mogen we aan het steiger blijven liggen. Alleen vandaag moeten we even opzij, want er is een trouwerij en het bruidspaar komt per boot. Geen probleem. We doen boodschappen in Bunschoten en ploffen bij thuiskomst in de schaduw met een boek. Wat een temperatuur zeg, dertig graden in september. Heet, heet, heet, pff.

Hopen dat we morgen wel een plaats in de schaduw krijgen om te zeilnaaien. De ketel van de stoommachine wordt al opgestookt. De dagen eindigen met een prachtige zonsondergang en de dag begon vandaag met een mooie zonsopkomst. Dat dan weer wel met dit weer.

Reactie plaatsen

Reacties

Marian Dingemans
10 maanden geleden

Prachtig verhaal weer Mieke. Wat een mooie reis!
Wanneer gaan jullie weer naar Woudrichem?
Groetjes
Michel en Marian

Nico Kersten
10 maanden geleden

Volgens mij hebben jullie een fantastische reis, met zo nu en dan kleine hindernissen. Tot gauw